ความเดิมตอนที่แล้ว
ยินดีต้อนรับกลับบ้าน บรูซ
สภากำลังเตรียมอาวุธที่ทำลายเมืองนี้ได้
คุณทำสำเร็จ คุณเปลี่ยนไวรัสเป็นอาวุธ
เราต้องหนี
- มีทางเดียวที่เราจะหนีออกไปได้ - งั้นเราจะช่วยกันหนี
เพื่อที่เราจะได้ไปฆ่ากันข้างนอกได้
คิดว่าจะชนะจริงๆ เหรอ ออสวอลด์
ฉันมีกองทัพตัวประหลาด ของฮิวโก้ สเตรนจ์อยู่ใต้อาณัติของฉัน
- เซลิน่า หยุดนะ หยุดเดี๋ยวนี้ - เขาไม่ใช่บรูซ
บรูซอยู่ที่ไหน
บรูซกำลังทำภารกิจที่ยิ่งใหญ่
เราเจอนกฮูกอีกตัว
เราคิดว่าแผนที่นั่นระบุ แหล่งกบดานลับของพวกสภา
คุณรักเจมส์ กอร์ดอน และความรักนั้นทำให้มาริโอต้องตาย
- แต่รู้มั้ยว่าจริงๆ แล้วใครเป็นคนผิด - ฉันเอง
เราจะทำลายสภานกฮูก
และเธอจะทำตามที่ฉันสั่งทุกอย่างใช่มั้ย
ครับ
ตัวอย่างเลือดที่เราได้มาจากฮิวโก้ สเตรนจ์ มันหายไปหมดเลย
- ลูเชียสเอาไปล่ะมั้ง - ไม่ ลีก็เปิดตู้ได้เหมือนกัน
วันพิพากษาของก็อตแธม และสภานกฮูกมาถึงแล้ว
สามปีก่อน พวกคุณก่ออาชญากรรมที่เลวร้าย
โทมัสและมาร์ธ่า เวย์นถูกฆาตกรรม
ด้วยน้ำมือของสภา
ด้วยน้ำมือพวกคุณ
โทมัส เวย์นคิดจะต่อต้านสภา
เขาขู่จะเปิดโปงเรา เขาเลยต้องชดใช้
แล้วแม่ผมล่ะ
แม่ผมก็ต้องตายงั้นเหรอ
- ทำไมบรูซ เวย์นถึงอยู่ที่นี่ - เขามาเพื่อทำการพิพากษา
พอสักทีเถอะ
คุณเป็นผู้นำของสภานี้ เรื่องนั้นไม่มีใครเถียง
แต่คุณหายตัวไปจากก็อตแธม เป็นเวลาหลายปี
เราจำเป็นต้องตัดสินใจกันเอง
และสภามั่นใจว่าได้ทำสิ่งที่ถูกต้องแล้ว
พวกเขาเป็นพ่อแม่เธอ บรูซ
คืนนั้น เธอคุกเข่า ต่อหน้ากองเลือดของพวกเขา
เลือดต้องล้างด้วยเลือด
ออกคำสั่งสิ
เธอลังเล
คราวหน้าไม่ลังเลแน่ ผมสัญญา
ฉันรู้ เธอไม่ลังเลหรอก
[ก็อตแธม]
คอยแจ้งฉันด้วย
- บุลล็อค ได้อะไรเรื่องบรูซมั้ย - อัลวาเรซบอกว่าเขาไม่อยู่ที่นั่น
แต่พวกเขากำลังไปจุดถัดไปบนแผนที่นั่น
เอาล่ะ ทุกคนรู้เรื่องแล้วนะ
สภานกฮูกวางแผนจะถล่มเมืองนี้
พวกนั้นจับบรูซ เวย์นไป แล้วก็รู้ว่าเรามาจับพวกเขา
เพราะงั้นระวังตัวให้ดี ไปได้
นี่พวกสภาสูงนี่นา ใครเป็นคนทำเนี่ย
เชือดไม่เลี้ยงเลย
กอร์ดอน มีคนนึงยังไม่ตาย
- กอร์ดอน คนทรยศ - เออ ฉันนี่แหละ
- บรูซ เวย์นอยู่ไหน ระเบิดอยู่ไหน - พวกเราโดนหักหลัง
ท่านผู้นำกับบรูซ เวย์น พวกเขาฆ่าเรา
หมอนั่นโกหกแน่
ถ้าคุณหนูบรูซอยู่ที่นั่น ก็คงเพราะโดนจับไป
จะบอกว่าเขาฆ่าคนพวกนั้นเหรอ เหลวไหลสิ้นดี
ฉันก็งงอยู่ดีว่าทำไมไอ้ท่านผู้นำนี่ ถึงสั่งเก็บคนของตัวเอง
แบบนี้แปลว่าแผนระเบิดไวรัสล่มใช่มั้ย
จนกว่าเราจะได้ระเบิดมา คิดไว้ว่าแผนมันยังอยู่ก่อนดีกว่า
บางทีผู้นำอาจจะแค่ฆ่าปิดปาก
งั้นเราจะทำยังไงต่อ
เพราะเราบุกไปทุกที่ ที่อยู่บนรูปปั้นนั่นแล้ว
แต่ทั้งหมดที่เราเจอ มีแค่ศพที่สวมหน้ากากนกฮูก
เราระบุตัวพวกเขา แล้วตามรอยทรัพย์สินไป
ดูว่าเราได้อะไรบ้าง ตอนแคธรีนก็ได้ผลดี
อ๋อเหรอ แล้วต้องใช้เวลาเท่าไหร่ล่ะ
เราช่วยกันหาบรูซอยู่นะ อัลเฟรด เราทำทุกอย่างที่ทำได้แล้ว
แค่นั้นมันไม่พอครับ
- เขาแค่เป็นห่วงบรูซ - ฉันไม่โทษเขาหรอก
ฉันนึกไม่ออกเลย ว่าบรูซจะมีส่วนกับแผนนี้ยังไง
แต่จากที่เราเห็นวันนี้
พวกมันฆ่าพวกเดียวกันเอง มันแน่วแน่และพร้อมจะทำทุกอย่าง
กอร์ดอน พวกตำรวจที่คุณส่งไปจับตาดูธอมป์กิ้นส์
แจ้งว่าเธออยู่บ้าน
ฉันรู้ว่านายคิดอะไร แค่คิดว่าลีเป็นคนขโมยไปก็แปลกพอแล้ว
แต่ทำให้ตัวเองติดเชื้อเนี่ยนะ
ลีไม่ใช่คนแบบนั้นหรอกน่า
นายไม่ได้ยินที่เธอพูดกับฉันเมื่อคืน ฮาร์วีย์
ก็ได้ ไปเถอะ
ฉันจะรีบกลับมาให้เร็วที่สุด
- พูดอีกทีสิ - ผมบอกว่าออสวอลด์ คอบเบิ้ลพอตยังมีชีวิต
- เขาโกหก - ผมก็อยากให้เป็นแบบนั้นเหมือนกัน
เขาหายหัวไปตั้งหลายวัน
แล้วกลับมาพร้อมเรื่องเล่าบ้าๆ
ว่าเขากับออสวอลด์หนี ออกจากกรงนกด้วยกันเนี่ยนะ
- นายบอกว่าใช้อะไรนะ พุดดิ้ง - เยลลี่สีแดง
คิดว่าเราโง่ขนาดนั้นเลยเหรอ
- อยากให้ตอบจริงๆ เหรอ - จัดฉากชัดๆ
แหม เธอคงรู้ดีกว่าใคร เธอเชี่ยวชาญเรื่องหักหลังนี่
- จะเอาให้ได้ใช่มั้ย - หยุดนะ ทั้งคู่เลย
พูดในแง่ของการร่วมธุรกิจแล้ว
การที่เพื่อนคุณหักหลังคุณวันนั้น
นำไปสู่คำตอบที่คุณต้องการนะ
ใครกันแน่ที่คุมก็อตแธม
พวกนั้นคือองค์กรที่เรียกตัวเองว่า สภานกฮูก
แล้วไง พวกมันเป็นใคร แล้วต้องการอะไร
น่าเสียดาย คนที่ผมได้คุยด้วย...
มีแค่ผู้หญิงทรงผมแปลกๆ ชื่อแคธรีน
แต่บอกได้ว่าพวกเขา ไม่สนใจโลกใต้ดินหรอก
อย่างน้อยตอนนี้ คุณก็ไม่ต้องกังวลเรื่องนี้
คุณควรจะกังวลเรื่องเพนกวินมากกว่า
โทษทีนะ แล้วมันเกี่ยวกับเรายังไงเหรอ
นายคือคนที่ยิงหมอนั่น แล้วทิ้งมันลงน้ำ
โถ บุทช์ ฉันรู้ว่ามือนายเป็นตะกั่วนะ
แต่ลืมไปว่าสมองนายก็เป็นด้วย
- ปากดี - ขอบคุณ
พวกคุณทั้งสามคนต่างก็รวมหัวช่วยผมฆ่าเขา
เพราะงั้นในสายตาเพนกวิน ก็ถือว่ามีความผิดด้วย
เขาพูดถูก ฉันจะส่งคน ไปบุกบ้านเพนกวินเดี๋ยวนี้เลย
อย่าเสียเวลาเลย เขารู้แน่ ว่าเราจะไปที่นั่นเป็นที่แรก
เขาน่าจะหนีไปซ่อนในเซฟเฮ้าส์สักแห่ง
- ข่าวดีคือ ผมรู้ว่ามันอยู่ที่ไหนบ้าง - และแล้วก็กลับมาร่วมมือกันอีก
โอ้ ผมควรจะบอกคุณนะ
เพนกวินรวบรวมกองทัพ อสุรกายของฮิวโก้ เสตรนจ์อยู่
ฉันเฝ้าทั้งคืนเลย คิดดู
ไม่รู้เขาจะปล่อยให้เรากลับมั้ย
เออ เดี๋ยวก็รู้
เดี๋ยวฉันจัดการต่อเอง กลับไปที่สน. เถอะ
ลี นี่จิมนะ ลี
ลี
สวัสดีค่ะ จิม
ฉันรู้คุณต้องมา
แปลกใจเหรอ
คุณดูแปลกใจนะ
มีรถสายตรวจเฝ้าอยู่หน้าบ้านตลอดทั้งเช้าเลย
แปลว่าคุณรู้ว่าฉันขโมยไวรัสไป และเดาว่าฉันจะฉีดใส่ตัวเอง
- และผมก็หวังว่าตัวเองจะคิดผิด - คุณจะได้มีบทเรียนบ้าง
จะดื่มอะไรมั้ย ฉันจำได้นะ ว่าคุณดื่มวิสกี้แบบไหน
- ทำแบบนี้ทำไม - คุณรู้อยู่แล้ว จิม
คุณโทษตัวเองเรื่องที่เกิดขึ้นกับมาริโอ
คุณไม่ได้ยิงเขา คุณไม่ได้ติดเชื้อเชื้อด้วย
มันไม่ใช่ความผิดคุณ
เรื่องนั้นฉันไม่ค่อยเห็นด้วยนะคะ
แต่เอาจริงๆ เถียงเรื่องนี้ไปก็ไม่มีประโยชน์
ไม่หรอก มีสิ
บาร์นสติดเชื้ออยู่หลายอาทิตย์ กว่าจะโดนไวรัสครอบงำ
เรารักษาคุณได้
ฉันไม่ใช่นักระบาดวิทยา แต่ฉันว่านั่นมันไม่เหมือนกันนะ
ไม่เอาน่า เราสู้กับมันได้ มากับผมเถอะ
คุณไม่อยากรู้เหรอว่าไวรัสกระตุ้นอะไรในตัวฉัน
- มันทำให้ฉันเห็นอะไร - ไม่
ความรักที่มีให้คุณไง
มาคิดๆ ดู มันก็ชัดเจนออก
ดร. ลี ธอมป์กิ้นส์ ผู้สมบูรณ์แบบ
ใยเธอจึงหลงใหล ชายผู้เปี่ยมด้วยความมืดในตัว
และกระหายความรุนแรง
นอกจากว่าบางส่วนในตัวเธอชื่นชอบมัน
โหยหามัน ต้องการมัน
ไม่จริงหรอก
ไวรัสทำให้ฉันเห็นวิธี ที่จะยอมรับความต้องการส่วนลึก
และฉันจะไม่ปฏิเสธ สิ่งที่ใจเรียกร้องอีกต่อไป
แต่มันก็มีปัญหาอยู่สินะ จิม จริงมั้ย
- รู้ใช่มั้ยคะว่าปัญหาคืออะไร - รู้สิ คุณต้องการยารักษา
เปล่า ปัญหาคือ...
คุณเองก็ปฏิเสธ ตัวตนที่แท้จริงของคุณเอง
แต่ฉันช่วยคุณได้ ดูสิ จิม ฉันก็มีความลับเหมือนกัน
ฮาร์วีย์ ผมเจอบางอย่าง
นี่คือตำแน่งบนแผนที่
ที่ลูเชียสทำขึ้นจากรูปปั้น ถูกมั้ย
ปัญหาคือ ที่ที่ผมกับบรูซ...
เจอรูปปั้นคริสตัลอันแรก ควรจะอยู่ตรงนี้
มันควรมีเครื่องหมาย แต่กลับไม่มี
บางทีมันอาจเป็นรูปปั้นเก่า ที่ยังไม่ได้อัพเดทมั้ง
ไม่ใช่สิ คุณไม่เข้าใจ คืองี้
พวกสภาไม่ได้ระบุที่ซ่อนทั้งหมดไว้
งั้นคุณหาที่ซ่อน ที่พวกเขาเก็บรูปปั้นจนเจอได้ไง
แก๊งโจรกรรมจากยูเครนที่ชื่อวิสเปอร์ เป็นคนบอกพวกเรา
เลยคิดว่าพวกเขาอาจรู้ที่ซ่อนอื่นด้วย
- รู้มั้ยว่าจะหาตัวพวกนั้นได้ที่ไหน - รู้แหละ ถ้ายังมีคนรอดอยู่นะ
เขาโกรธอะไรนักหนา
เรารวบรวมพวกตัวประหลาด เพื่อช่วยเขากำจัดนิกม่ากับบาร์บาร่า
เราได้คนที่แช่แข็งได้
กับบริดจิท เพื่อนเธอที่พ่นไฟได้
- เดี๋ยวนะ เธอเจอบริดจิทเหรอ เธออยู่ไหนล่ะ - ฉันไม่รู้
พอเพนกี้หายตัวไป
เธอกับฟรีซนึกว่าเขาไม่รอดแล้ว ก็เลยแยกทางกันไป
- หาตัวเธอได้มั้ย - ทำไมล่ะ
เพราะมันกำลังจะมีสงคราม ที่ฉันต้องสู้กับนิกม่าและบาร์บาร่า คีน
- ฉันต้องการกองทัพ - แล้วฉันจะได้อะไร
- คำขอบคุณไง - ก็ได้
พวกนาย เรามีแขกมา ไม่ได้มาดีด้วย
ไอวี่ ไปกันเถอะ
- ฉันทิ้งเพนกวินไม่ได้หรอก - ตามใจแล้วกัน
- นายมีทางหนีใช่มั้ย - คิดว่าทำไมมันชื่อเซฟเฮ้าส์ล่ะ
ออสวอลด์!
เอ็ดเวิร์ด
ไหนล่ะกองทัพสัตว์ประหลาด แย่หน่อยนะ
- จะฆ่ามันมั้ย ไม่งั้นฉันฆ่าเอง - เดี๋ยวก่อน
มีอะไรผิดปกติ
โถ เอ็ด ฉลาดจังนะ
ไม่นะ
บ้าเอ๊ย!
เก่งนี่ ออสวอลด์! แต่นายแค่ยืดเวลาออกไปเท่านั้น
แฟนนายอยู่ไหนแล้ว
จะไปไหนล่ะ เจ้าแมวเหมียว
บรูซ
คิดเรื่องอะไรอยู่
พ่อแม่ผมครับ ผมอยาก ทวงความยุติธรรมให้พวกเขามานาน
แล้วพอผมมีโอกาส...
เธอรู้สึกอย่างไรล่ะ
ล้มเหลวครับ ผมไม่ยอมออกคำสั่ง
เรายังมีโอกาสให้เธอพิสูจน์ตัวเองอีก
สวัสดี บรูซ
ดีใจที่ได้เจอเธออีก
สวัสดี ศาสตราจารย์
น่าสนใจ
เขาเชื่อฟังคุณโดนสมบูรณ์
คุณใช้เทคนิคอะไรกันแน่ เซ็นเซย์
ไว้เล่าให้ฟังวันหลัง
ขอดูอาวุธหน่อย
อย่างที่บอกไปบรูซ ฉันไม่ได้ทำงานให้สภา
ฉัน... เราต่างก็ใช้ประโยชน์จากสภา เพื่อบรรลุเป้าหมาย
คนที่ฉันทำงานให้ เชื่อว่าเธอมีโชคชะตาที่ยิ่งใหญ่
หน้าที่ของฉันคือการเตรียมเธอให้พร้อม แต่ในขั้นสุดท้าย เธอต้องลงมือเอง
ตัวจุดระเบิดนี่จะทำให้อาวุธทำงาน
คนนับพันจะติดเชื้อไวรัส เมืองนี้จะถูกฉีกเป็นชิ้นๆ
และใต้ซากปรักหักพังนั่น วีรบุรุษแห่งความมืดจะผงาดขึ้น
ซึ่งก็คือเธอ
เมื่อเวลามาถึง เธอต้องกดปุ่มนั่น
พร้อมจะเติมเต็มโชคชะตารึยัง บรูซ
พร้อมครับ
ก็อตแธมต้องล่มสลาย
จิม ฉันกับอัลเฟรด ได้เบาะแสที่อยู่บรูซ...
จากมาเฟียยูเครนสวมชุดหนัง ถ้านายเชื่อนะ
ว่างแล้วรีบโทรมานะ
- กอร์ดอนหายหัวไปไหนของเขา - เขามีธุระต้องไปทำ
ผมต้องหาตราตำรวจให้คุณแล้วมั้ง
ช่วยขนไปอย่างระมัดระวังด้วยนะ
นี่ตำรวจก็อตแธม อย่าขยับ...
ตามบรูซไป!
- อย่าได้ขยับเชียว - เห็นๆ อยู่ ว่าผมยอมแล้ว
- รู้นะว่าต้องขนไปที่ไหน - บรูซ!
ขอบคุณสวรรค์
แกคือคนบงการสินะ
คุณผู้นำ
ถอยไปจากคุณหนูซะ ไม่งั้นฉันยิงแสกหน้าแกแน่
วางอาวุธลงเถอะ คุณเพนนีเวิร์ธ
ฉันไม่คิดงั้นว่ะ
คุณหนูบรูซ
คุณหนูบรูซ อย่ามาขวางสิ
ไม่ อัลเฟรด ผมจะไม่ยอมให้คุณทำร้ายเขา
เขาทำอะไรกับคุณเนี่ย
เขาลบล้างบาดแผลในอดีต และเผยโชคชะตาที่แท้จริงของผม
ก็อตแธมต้องล่มสลายด้วยมือของผม
ไม่นะ บรูซ
- ดเวย์น - ครับผม
เฮ้ย สตีฟ จับไอ้บัดซบนี่ไปขัง
เดี๋ยวฉันจะกลับมาสับหัวแก
- อัลเฟรด เฮ้ คุณโอเคมั้ย - ไม่เลยสักนิด
ผู้นำของสภานั่น ล้างสมองบรูซ...
ให้กลายเป็นผีดิบคลั่งลัทธิ อะไรทำนองนั้น
ผมคงไม่เชื่อหรอก ถ้าผมไม่ได้ไปเจอกับตัว
ผมว่าเขาอยากให้บรูซเป็นคนกดระเบิด
อะไรนะ
คุณหนูบรูซพูดประมาณว่ามันเป็นชะตาของเขา
ว่าก็อตแธมต้องล่มสลายด้วยมือของเขา
นี่มันเลวร้ายสุดๆ เราต้องหาระเบิดบ้านั่นให้เจอ
ลองไปถามไอ้โล้นซ่ากัน ดูว่ามันรู้อะไรบ้าง
ฮาร์วีย์ สายตรวจจับตาดูหมอธอมป์กิ้นส์แจ้งมาว่า
ไม่มีวี่แววของเธอหรือกอร์ดอน รวมถึงรถเขาด้วย
บอกให้ทุกหน่วยตามหาจิม กอร์ดอน
- แล้วก็ตามหาลี ธอมป์กิ้นส์ด้วย - ฉันอยู่นี่แล้ ฮาร์วีย์
ลี เฮ้
ดีจังที่เจอคุณ
คุณคงไม่รู้ว่าจิมหายไปไหน ใช่มั้ย
จริงแล้วๆ นะ
เขาน่าจะตื่นขึ้นมา...
ประมาณ...
ตอนนี้พอดี
ลี ลี
ลี ลี ลี
โว้ว โว้ว ทุกคนใจเย็นไว้ก่อน
ลดปืนลงก่อนน่า ไม่เป็นไร ทุกคนถอยไป
คุณทำไปแล้วสินะ ฉีดไวรัสใส่ตัวเอง
โอ้ คุณนี่เหมือนจิมไม่มีผิด คุณคิดว่ามันเป็นสิ่งที่ไม่ดี
เขาอยู่ไหน
เขาแวะไปหาคุณที่บ้าน แล้วตอนนี้เราก็ติดต่อเขาไม่ได้
แหม ดูพวกคุณสิ พากันเป็นห่วงพ่อหนุ่มนั่น
คุณเป็นคนลากเขามาที่นี่ บังคับให้เขาปฏิเสธสิ่งที่เขาเป็น
ฉันจะปลดปล่อยจิมและทำให้ทุกคนเห็นตัวจริงของเขา
เขาอยู่ที่ไหน
อยู่ในโลงศพ ลึกลงไปหกฟุตใต้ดิน
คุณฆ่าเขาเหรอ
- ฉันบอกตอนไหนว่าฆ่าเขา - โอ้ เวรแล้ว
ฉันแค่บอกว่าเขาอยู่ในโลง แต่ไม่ตาย แค่ยังไม่ตายนะ
โอ้ ให้ตายเถอะ
ลืมไปเลยว่าคนที่นี่ขี้ตกใจขนาดไหน
จิม คุณอยู่หรือเปล่า
จิม ได้ยินมั้ย
ลี คุณทำบ้าอะไรเนี่ย
ใจเย็นสิ คุณต้องเก็บอาหาศไว้หายใจนะ
ฟังผมนะ
สายไปแล้วล่ะ
ทักทายฮาร์วีย์กับเพื่อนๆ หน่อยดีมั้ย
ฮาร์วีย์ นายก็อยู่เหรอ
เราอยู่ที่ สน. นายล่ะอยู่ที่ไหน
ฮาร์วีย์ เธอติดไวรัสแล้ว เธอฝังฉันทั้งเป็น
ฉันจะเป็นคนคุยเอง แล้วถ้าคุณเงียบ ฉันจะยอมให้คุณฟัง
เอาล่ะ มันเป็นแบบนี้
ฉันฝังจิม กอร์ดอนทั้งเป็น
ในสถานที่ที่พวกคุณคงหาเจอ ถ้าใช้เวลาหน่อย
แต่อากาศเขาคงไม่พอแน่ๆ
แปลว่าฉันเป็นคนเดียวที่รู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน
แต่ส่วนที่สนุกที่สุดก็คือฉันให้ทางรอดเขา
คุณได้ยินมั้ย จิม
ฉันให้ทางรอดคุณไว้แล้ว คุณหาเจอรึยัง
น่าจะหาเจอได้แล้วนะ
คุณทิ้งไวรัสไว้สินะ
ฉันบอกแล้วไงว่าจะช่วยดึงด้านมืดของคุณออกมา
แต่ว่าฉันคงทำให้ทุกอย่างไม่ได้
คุณต้องลงมือด้วยตัวเอง
ไม่มีทาง ผมไม่ทำหรอกลี
คุณมีสองทางเลือก
ฉีดไวรัสเข้าไปเพื่อเพิ่มพละกำลัง
และหนีออกไปจากที่นั่น
หรือจะนอนอยู่ในโลงนั่น แบบถาวรก็เลือกเอา
ลี ขอร้อง ได้โปรด
เห็นแก่ความดีงามทั้งหลาย ไม่ใช่ความบ้าคลั่ง บอกมาว่าเขาอยู่ไหน
ผมสาบานเลย ว่าจะปล่อยให้คุณเดินหนีไป
บอกมาว่าฝังเขาไว้ที่ไหน
ฉันจะหนีไปทำไมล่ะ ฮาร์วีย์
ฉันมาเพื่อดูสีหน้าพวกคุณทุกคน
ตอนที่เขาฉีดไวรัสเข้าไป
ดูแล้วเขาน่าจะมีอากาศ ให้หายใจได้แค่ชม. เดียว
ฉันคงไม่ต้องรอนานเท่าไหร่
ขอกาแฟสักแก้วได้มั้ย
ชงกาแฟให้เธอแก้วนึง แล้วจับเธอไปขัง
ไม่ต้องห่วง ฉันไม่กัดหรอก
เอาล่ะทุกคน เรายังหาตัวบรูซ เวย์นไม่เจอ
แถมยังมีระเบิด ที่อาจระเบิดในอีกไม่กี่นาที
เพราะงั้นกลับไปทำงานซะ ทำในสิ่งที่ควรต้องทำ
ฉันจัดการเรื่องจิม กอร์ดอนเอง
จิม ฉันเองนะ นายยังอยู่มั้ย
ฮาร์วีย์ วิทยุนี่ใช้คลื่นความถี่ช่วงสั้นๆ
ฉันคงอยู่ไม่ไกล เอาไปให้ลูเชียสดู
เขาน่าจะพอแกะรอยมันได้
- ทนไว้นะ เรากำลังไป - ไปกันเถอะ
ได้
เก็บอากาศไว้ สงบใจ
ฉันไม่ได้ทำงานให้เพนกวิน
เธอแค่บังเอิญไปอยู่ด้วยกันสินะ
เปล่า ไอวี่บอกให้ฉันแวะไป
- ทำไมล่ะ - ไม่ใช่เรื่องเรื่องของนาย ไอ้ทึ่ม
เหมือนฉันต้องซ้อมเด็กซะแล้วว่ะ
เธอเป็นเพื่อนกับแม่หิ่งห้อยนั่นใช่มั้ย
เธอชื่อบริดจิท
กองทัพอสุรกายของเพนกวินทิ้งเขาไป เขาเลยอยากให้เธอช่วยตามให้
เธอต้องไปบอกเพนกวินว่า เธอเจอตัวแม่บริดจิทนี่แล้ว
เลยอยากนัดเจอเขา ที่เหลือเราจัดการเอง
- ก็ได้ แต่ฉันต้องการเงินเพื่อไปจากเมืองนี้ - ก็ได้
ห้ามทำอะไรไอวี่เด็ดขาด เธอโง่ก็จริงแต่เธอไม่ใช่คนทรยศ
เพื่อนแบบนั้นใครๆ ก็มี
ออกไปสิคะ ผู้ใหญ่เขาจะคุยกัน
อ๋อ แล้วก็ขอโทษด้วย ถ้าฉันไม่อยากให้รู้รายละเอียด
เพราะคราวก่อนมันพังไม่เป็นท่าเลย
บายจ้ะ
เราจะทนกับเรื่องนี้ไปถึงเมื่อไหร่
จิม
- ฮาร์วีย์ ได้อะไรบ้าง - นายพูดถูกเรื่องวิทยุนี่
ระยะมันคือหนึ่งไมล์
ลูเชียส ตามรอยสัญญานไม่ได้ แต่ดูจากแผนที่แล้ว
เราคิดว่ามีแค่ที่เดียว ที่เธอจะฝังนายไว้ได้ แจ็กสันปาร์ก
ฉันน่าจะเดาได้ แต่มันเป็นป่าทึบนี่
- นายไม่มีทาง... - อย่างน้อยก็รู้แล้ว
เราจะหานายให้เจอ ฉันสัญญา
ฮาร์วีย์ คือผมรู้ว่าเขาเป็นเพื่อนรักคุณ
แต่ตอนนี้เรามีเรื่องอื่นๆ บรูซหายตัวไป แล้วไหนเรื่องจะระเบิด
แน่ใจเหรอว่าการหาตัวจิม คือการใช้เวลาที่ถูกต้อง
ถ้าผมต้องเป็นแบบเขา เขาก็คงทำแบบเดียวกัน
อีกอย่าง ผมมีคุณอยู่ทั้งคน
- หมายความว่าไง - ผมอยากให้คุณเค้นคอสเตรนจ์
รีดข้อมูลทุกอย่างที่เขารู้
ผมเห็นวิธีที่คุณใช้ซักยัยแคธรีนนั่น
คุณชอบใช้วิธีเจ็บๆ นี่
เดี๋ยว แน่ใจแล้วเหรอ
ผมอยากให้คุณจัดหนักไปเลย
สืบให้ได้ว่าท่านผู้นำนั่นพาบรูซไปไหน
ระบุที่ซ่อนระเบิด และไม่ว่าสเตรนจ์จะอยู่ครบสามสิบสอง
หรือเหลือเป็นชิ้นๆ เราก็จะโยนมันกลับเข้าคุก
ขอบคุณมาก
แคมโปส โทรเรียกหน่วยสุนัขตำรวจ ให้พวกเขาไปที่เแจ็กสันปาร์ก เดี๋ยวนี้!
ช่วยเขาไม่ได้หรอก ฮาร์วีย์ เขาต้องใช้ไวรัสแน่
แล้วเราก็จะได้อยู่ด้วยกัน ในแบบที่ควรจะเป็น
มันจะต้องสวยงามแน่
ปล่อยน่า
ฉันรู้สึกว่าเสียงกรีดร้องของแกมันน่ารำคาญว่ะ
มันทำให้ฉันเสียสมาธิแล้วก็มือลื่นด้วย
ได้โปรด อย่าปล่อยผมลงไปนะ เรามาคุยกันแบบคนที่เจริญแล้วดีกว่า
กล้าพูดนะ
ทั้งๆ ที่ตัวเองกำลังจะวางยาคนนับพัน แล้วเปลี่ยนพวกเขาเป็นคนคลั่ง
เอาล่ะ บรูซ เวย์นอยู่ไหน ระเบิดอยู่ไหน
ถ้าผมบอกคุณ คุณก็จะปล่อยมือ ผมก็จะตกลงไปตายอยู่ดี
พูดเอาตัวรอดตลอดสินะ จะเล่นงี้ใช่มั้ย ก็ได้ไอ้หัวไข่
ฉันมีข้อเสนอให้แก ลงไปยืนสิ
อิสรภาพของแก กับบรูซ เวย์น
คุณไม่มีอำนาจปล่อยผมไป
คิดว่าฉันมีอำนาจ
จับแกไปห้อยขอบตึกแบบนั้นมั้ยล่ะ
นี่ เห็นทางหนีไฟตรงนั้นมั้ย
เป็นทางออกไปสู่ถนน และอิสรภาพของแก
ฉันจะไม่ขวางทางแกด้วย
- ฉันแค่อยากรู้ว่าคุณหนูอยู่ที่ไหน - ก็ได้
ท่านผู้นำพาบรูซ ไปที่เวย์น เอ็นเตอร์ไพรส์
จะได้มองเห็นถนนด้านล่าง
ขณะที่ผู้คนเริ่มติดไวรัส
แต่มันสายไปแล้ว
- ทำไม ระเบิดจะทำงานเมื่อไหร่ - ตอนห้าโมง แต่ผมไม่ได้หมายถึงเรื่องระเบิด
บรูซ เวย์นที่คุณรู้จักตายไปแล้ว จิตใจของเขาไม่เหมือนเดิมแล้ว
โอ้ คิดผิดแล้ว
แกไม่รู้หรอกว่าเด็กคนนั้นเข้มแข็งแค่ไหน
เอาล่ะ ฉันเป็นคนรักษาสัญญา แกไปได้เลย
- หลังจากที่แกตื่นขึ้นมานะ - ผมไม่เข้าใจที่คุณพูด
เข้าใจรึยังล่ะ
เธอดูลำบากใจ
คงไม่ใช่เพราะได้เจอพ่อบ้านหรอกนะ
เปล่า
ถ้านี่คือชะตาของผม ผมก็ไม่อยากจะล้มเหลว
ไม่หรอก บรูซ
ทั้งหมดนี่ ทุกอย่างที่สภานกฮูกเตรียมการไว้
ทุกอย่างที่ฉันทำไป ก็เพื่อเตรียมเธอให้มาถึงจุดนี้
แล้วหลังจากนั้น
ฉันจะพาเธอไปหา บุรุษที่มองเห็นโชคชะตาของเธอ
เขาอยากที่จะได้พบเธอ
- ฮาร์วีย์ ได้เรื่องมั้ย - ยังไม่เจอเลย
เราสำรวจไป 30 เอเคอร์แล้ว
- นายเป็นไงบ้าง - เริ่มหายใจยากขึ้นเรื่อยๆ
หยุดใช้วิทยุซะ นายต้องเก็บอากาศไว้
ไม่น่ามีปัญหาหรอก
เพราะแบตมันใกล้จะหมดแล้ว
งั้นก็เลิกพูดซะ
ฮาร์วีย์ ที่นี่มันกว้างเกินไป
นายทำเต็มที่แล้วเพื่อน
โอเค งั้นใช้แผนสอง
- ฉีดไวรัสซะ - ไม่
ถ้านายไม่ทำ นายจะตายนะ
ใช้ไวรัสซะ แล้วค่อยมาหาทางแก้
ฉันจะไม่ฉีดไวรัส ฉันจะไม่ยอมเป็นปิศาจ
รอเดี๋ยวนะ
อัลเฟรด
สเตรนจ์บอกว่าระเบิดจะทำงาน ตอนห้าโมงเย็น
ห้าโมงเหรอ อีกแค่ 30 นาทีเนี่ยนะ มันอยู่ที่ไหน
เขาไม่ได้บอก เขาบอกแค่ว่าบรูซ กับผู้นำ...
จะมุ่งหน้าไปที่เวย์น เอ็นเตอร์ไพรส์ เพื่อดูความโกลาหล
จากยอดตึกมองลงไป จะเห็นสถานียูเนี่ยนพอดี
ระเบิดน่าจะทำงาน ตอนชั่วโมงเร่งด่วนพอดี
เดี๋ยว หยุดๆ หยุดก่อน
ฉันอยากให้ทุกหน่วยไปที่สถานียูเนี่ยน
ให้คนอพยพเดี๋ยวนี้ ไปเลย หน่วยสุนัขตำรวจมากับฉัน
ฮาร์วีย์ ตอน 5 โมงเย็น สถานียูเนี่ยนจะมีคนเยอะมาก
ต่อให้อพยพแล้ว ก็ยังมีคนหลายพันติดเชื้ออยู่ดี
ไม่หรอก ถ้าหยุดระเบิดทัน
แต่เดาว่าคงไม่ได้วางไว้แบบเปิดโล่ง
ไม่ล่ะ มันต้องซ่อนไว้แน่
ที่ไหนล่ะ
วันก่อนแคธรีนบอกว่า ก็อตแธมจะล่มสลายเมื่อเวลานั้นมาถึง
ถ้าเธอพูดถึงนาฬิกาล่ะ
หอนาฬิกาที่สถานียูเนี่ยน
ฮาร์วีย์ ฮาร์วีย์ ได้ยินฉันมั้ย ฮาร์วีย์ ฮาร์วีย์ ได้ยินมั้ย
จิม สัญญานหายไปแล้ว จิม จิม!
สมัยก่อน ความภักดีเป็นเรื่องที่มีคุณค่า
ดอนฟัลโคน มาโรนี่ หรือแม้แต่ฟิช
พวกเขาต่างมีข้อเสีย แต่ก็เล่นตามกฎ
เอ็ด นิกม่ากับบาร์บาร่า คีน
พวกนั้นไม่มีสิทธิ์นั่งโต๊ะเดียวกับดอนฟัลโคนด้วยซ้ำ
แต่ถึงอย่างนั้น ฉันกลับต้อง...
ลดตัวเองลงมาทำสงครามกับพวกมัน
ใช่ ผู้คนน่ะโง่จะตาย ต้นไม้ดีกว่าเยอะ
เราไว้ใจมันได้
ฉันไม่มีเซฟเฮ้าส์เหลือแล้ว ไม่มีกองทัพอสุรกาย
แต่ฉันจะไม่มีวันหนีเอ็ด นิกม่า
ที่จริงเธอมีอสูรอยู่ตัวนึงนะ
- ว่าไงนะ - เซลิน่าโทรมา
เธอเจอตัวบริดจิทแล้ว กำลังจะพาหล่อนมา
พูดจริงเหรอ นี่มัน... เดี๋ยวนะ
- ทำไมจู่ๆ เซลิน่าถึงช่วยฉัน - ไม่รู้สิ
เธอพูดจาแปลกๆ ด้วย ถามว่าเราอยู่ที่ไหน พกปืนหรือเปล่า
ฉันเลยแบบ "เราก็มีกันอยู่แค่นี้"
- ไอ้โง่เอ๊ย! มันเป็นกับดัก - ไม่ ไม่มีทาง เซลิน่าไม่ทำแบบนั้นแน่
นอกซะจากเธอจะได้เงิน
สวัสดีอีกครั้งนะ ออสวอลด์
หัวหน้า ทางนี้ครับ ผมว่าผมเจอบางอย่าง
เราต้องรีบไปสถานียูเนี่ยน
บุลล็อคโทรมา กอร์ดอนกำลังไปที่สถานยูเนี่ยน
เขาติดเชื้อไวรัสแล้วด้วย ไปเร็ว
เฮ้ย ส่งมัน...
นายคงภูมิใจมากเลยสินะ เอ็ด
คิดว่าอ่านทางฉันได้
อันที่จริง มันไม่ได้ท้าทายอะไรเลย
ทีนี้นายมีอย่างนึงต้องทำก่อนจะตาย
เรียกฉันว่าเดอะริดเลอร์
ไม่
นายเลือกได้ ออสวอลด์
จะให้มันจบในอึดใจ หรือยาวนานหลายชั่วโมง
- ไม่ก็หลายวัน ฉันจะ... - ฉันเลือกข้อสอง "เอ็ด"
เพราะการเรียกชื่อทุเรศๆ นั่น ก็ทรมานมากพอกัน
ก็ได้
งั้นก็ตายอย่างช้าๆ และเจ็บปวดแล้วกัน
- ฮัลโหล จะไม่ถามความเห็นฉันหน่อยเหรอ - รู้ยังว่าเป็นยังไง
หยุดก่อน ได้ยินเสียงอะไรมั้ย
- แกวางกับดักไว้เหรอ - เปล่า ไม่ใช่หรอก
- ฟิช - สวัสดี ออสวอลด์
เห็นนั่นมั้ยล่ะ นั่นแหละความเคารพนับถือ
หรือเป็นความกลัวนะ
ไงฟิช สบายดีนะ
ไหนดูสิ ฉันมีชีวิตแล้วก็ตาย
แล้วก็มีชีวิตใหม่อีก เหมือนฟ้าจะเป็นใจ
แหมๆ
อยู่กันพร้อมหน้าเลย เพราะงี้ไง ฉันถึงรักก็อตแธม
ใครๆ ก็เอาปืนจ่อคนอื่น
- มาที่นี่ทำไม - เดี๋ยวก็รู้เอง
และสำหรับนาย ไม่ว่านายจะเป็นใคร ฉันต้องขอโทษด้วยนะ
แต่พ่อเพนกวินน้อยกับฉันต้องขอตัวก่อน
เชิญสนุกกันต่อได้เลยนะ
ยัยนี่เปิดตัวได้ปังทุกครั้งเลยสินะ
ประกาศถึงผู้โดยสารทุกท่าน นี่เป็นเหตุฉุกเฉิน
กรุณาใช้ทางออกที่ใกล้ที่สุด
กอร์ดอน อยู่นี่เอง
ประกาศถึงผู้โดยสารทุกท่าน นี่เป็นเหตุฉุกเฉิน
กรุณาใช้ทางออกที่ใกล้ที่สุด
ถึงเวลาแล้ว
กดปุ่มสิ
ตอบรับโชคชะตา
ให้ก็อตแธมล่มสลายเพื่อที่เธอจะได้ผงาด
อย่านะ!
ไม่ว่าเขาจะพูดอะไรเรื่องชะตา บรูซ เขาโกหก
- กดปุ่ม บรูซ - อย่า อย่านะบรูซ
ผมจะไม่ยอมให้เขา เปลี่ยนคุณเป็นฆาตกร
นี่เป็นเหตุฉุกเฉิน กรุณาใช้ทางออกที่ใกล้ที่สุด
- คุณจะยิงผมเหรอ อัลเฟรด - ผมจะช่วยคุณหนู
เราจะแก้ไขสิ่งที่เขาทำกับคุณหนู
บรูซ ถ้าคุณกดปุ่มนั่น คุณจะแก้ไขอะไรไม่ได้แล้วนะ
เขาไม่ยิงเธอหรอก บรูซ เขาอ่อนแอ แต่เธอไม่ใช่
บรูซ ได้โปรด
ส่งตัวจุดระเบิดมาเถอะนะ
ไม่ เธอต้องกดปุ่ม
สวัสดีที่รัก
ดูเหมือนเราจะมีเพื่อนเพิ่มนะ
จงมองหาตึกยูหยาน ตามหาเศียรมาร
เติมเต็มชะตาของเธอ
บรูซ
คุณพร้อมเมื่อไหร่ค่อยมาเจอฉันนะ คุณทนได้ไม่นานหรอก
มันสายไปแล้ว
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย